نيست . مسأله 39 - اگر بذل‌كننده مالى را معين نمود به تصور اينكه كفاف هزينهء حج را مىنمايد ؛ و بعد از مدتى معلوم شد كه كافى نيست ، بذل ما بقى بر او واجب نيست . مسأله 40 - بذل‌كننده مىتواند پيش از محرم شدن گيرندهء بذل ، از بذل خود صرف نظر كند ، چه بذلش به صورت اباحه تصرف و يا بنحو هبه باشد ، البته در صورتى كه گيرنده در مال بذل شده تصرفى كه باعث تغيير و دگرگونى آن گردد ، نكرده باشد . بعد از محرم شدن ، جايز است كه از بذل خود برگردد ؛ و در اين صورت اتمام حج بر دربرگيرندهء بذل ، اگر مقدور باشد ، واجب است و آن مقدار از مالى را كه تاكنون از مال بذل شده مصرف كرده ، براى بذل‌كننده ضامن نيست . مسأله 41 - اگر بذل‌كننده در ميانهء راه از بذل خود صرف نظر كند ، بعيد نيست كه هزينه برگشت بر عهدهء بذل‌كننده واجب باشد . مسأله 42 - اگر مال بذل شده در اثناى راه به هر دليلى از بين برود ، استطاعت مالى بذلى نيز از بين مىرود و انجام حج بر گيرندهء بذل واجب نيست ، مگر آنكه خودش شخصا امكانات مالى براى اتمام حج داشته باشد كه در آن صورت اتمام حج بر او واجب بوده و از حجة الاسلام كفايت خواهد كرد . مسأله 43 - اگر بعد از انجام حج معلوم گردد مال بذل شده ، غصبى است ، بعيد نيست كه از حجّة الاسلام ، مجزى باشد به شرط اينكه گيرندهء بذل غافل و يا جاهل به موضوع غصب باشد . مسأله 44 - در استطاعت بذلى ، بذل مال به اندازه‌اى كه هم